[ و فرمود : ] بنده را نسزد که به دو خصلت اطمینان کند : تندرستى و توانگرى . چه آنگاه که او را تندرست بینى ناگهان بیمار گردد و آنگاه که توانگرش بینى ناگهان درویش شود . [نهج البلاغه]
شعر و سخن از گل رازقی
 
کندوی عشق

 

دور شو از هر چه عشق و عاشقی است

دست یازیدن بدان دیوانگی است

 

دور شو تا همدم جانان شوی 

در امان از کوی نامردان شوی

 

هر که از نامردمان دوری گزید

در پی خود دلبرانی بیش دید

 

دست در کندو مکن پرهیز کن

چون عسل خواهی فضا را دود کن

 


کلمات کلیدی:

نوشته شده توسط محمد 91/9/5:: 2:54 صبح     |     () نظر